Kastracja jest jednym z największych problemów kocio - ludzkiego świata. Wielu ludzi uznaje to za czyn niemoralny, drudzy chcą, aby ich kotka chociaż raz miała kocięta, ponieważ rzekomo jest to zdrowe. Zapraszamy do zakładki kastracja, gdzie temat jest nieco przybliżony.
Zastanów się, czy Twój kot jest u Ciebie bezpieczny? Jakie zabezpieczenia chronią Twego pupila przed nieszczęściami czyhającymi w domowych zakamarkach? Jakie niebezpieczeństwa czekają na kota poza domem? Czy masz zabezpieczone okna? Jeśli nie, to zapoznaj się z zakładką poświęconą bezpieczeństwie kota w domu i poza nim.
Rasy kotów
Długowłosy
więcej ras>>>>>
KOT NORWESKI LEŚNY HODOWLE
Norweski kot leśny stanowi długowłosą mutację dzikiego kota - Felis silvesteris grampia. Ten podgatunek, żyje jeszcze w stanie dzikim w Szkocji, skąd mógł się przedostać do Norwegii wraz z Wikingami - trzymali je na swoich okrętach w obronie przed gryzoniami. Teorie tą moga potwierdzać ryciny, przedstwiające boginię Feryę, ciagniętą na wozie przez dziwne koty, których wygląd przypominała norweskiego kota leśnego. Koty te są często obecne w skandynawskich legendach i bajkach. Niektóre baśnie mówią o "leśnym" kocie z ogromnym, puszystym ogonem nazwano je "huldrekaten" (Huldre - leśna nimfa, czarodziejka), czyli kotami czarodziejskimi.
Pierwsza udokumentowana informacja o kotach-rysiach zapisana została w XVI wieku przez duńskiego mnicha, który większość swojego życia spędził na terenach obecnej Norwegii (wtedy Norwegia nie była w pełni samodzielnym państwem). Potem przez wiele lat puszysty, silny kot, potrafiący polować i łowić ryby, dający sobie radę w arcytrudnych warunkach surowej Północy towarzyszył życiu Norwegów, a prace hodowlane w latach trzydziestych przerwała wojna. W latach siedemdziesiątych Norwegowie poważnie zabrali się za hodowlę, bowiem te długowłose piękne koty znikały! Za to poprawiała się forma wiejskich kotów krótkowłosych! Wiadomo, że potomstwo krótkowłosych i długowłosych kotów jest na ogół krótkowłose, więc zostawienie tych spraw własnemu losowi mogło doprowadzić do naturalnego wyginięcia kotów-rysiów.
Kot norweski leśny został uznany w 1977 roku w dwóch odmianach agouti i bez tego motywu. Od 1985 roku, każda z tych odmian została podzielona na dwie kategorie, zależnie od występowania lub braku łat.
Norweski kot leśny to zwierzę o silnej osobowości. Lubi ludzi jest inteligentnym, wesołym, przyjacielskim towarzyszem. Przyzwyczajony jest do swobody, może jednak przystosować się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem, że ma dużo miejsca.
Powrót
źródło tekstu i zdjęć dzięki uprzejmości Hodowli kotów Perskich i Norweskich Leśnych Felis Fabularis*Pl
Norweski kot leśny stanowi długowłosą mutację dzikiego kota - Felis silvesteris grampia. Ten podgatunek, żyje jeszcze w stanie dzikim w Szkocji, skąd mógł się przedostać do Norwegii wraz z Wikingami - trzymali je na swoich okrętach w obronie przed gryzoniami. Teorie tą moga potwierdzać ryciny, przedstwiające boginię Feryę, ciagniętą na wozie przez dziwne koty, których wygląd przypominała norweskiego kota leśnego. Koty te są często obecne w skandynawskich legendach i bajkach. Niektóre baśnie mówią o "leśnym" kocie z ogromnym, puszystym ogonem nazwano je "huldrekaten" (Huldre - leśna nimfa, czarodziejka), czyli kotami czarodziejskimi.
Pierwsza udokumentowana informacja o kotach-rysiach zapisana została w XVI wieku przez duńskiego mnicha, który większość swojego życia spędził na terenach obecnej Norwegii (wtedy Norwegia nie była w pełni samodzielnym państwem). Potem przez wiele lat puszysty, silny kot, potrafiący polować i łowić ryby, dający sobie radę w arcytrudnych warunkach surowej Północy towarzyszył życiu Norwegów, a prace hodowlane w latach trzydziestych przerwała wojna. W latach siedemdziesiątych Norwegowie poważnie zabrali się za hodowlę, bowiem te długowłose piękne koty znikały! Za to poprawiała się forma wiejskich kotów krótkowłosych! Wiadomo, że potomstwo krótkowłosych i długowłosych kotów jest na ogół krótkowłose, więc zostawienie tych spraw własnemu losowi mogło doprowadzić do naturalnego wyginięcia kotów-rysiów.
Kot norweski leśny został uznany w 1977 roku w dwóch odmianach agouti i bez tego motywu. Od 1985 roku, każda z tych odmian została podzielona na dwie kategorie, zależnie od występowania lub braku łat.
Norweski kot leśny to zwierzę o silnej osobowości. Lubi ludzi jest inteligentnym, wesołym, przyjacielskim towarzyszem. Przyzwyczajony jest do swobody, może jednak przystosować się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem, że ma dużo miejsca.
Powrót
źródło tekstu i zdjęć dzięki uprzejmości Hodowli kotów Perskich i Norweskich Leśnych Felis Fabularis*Pl
