Kastracja jest jednym z największych problemów kocio - ludzkiego świata. Wielu ludzi uznaje to za czyn niemoralny, drudzy chcą, aby ich kotka chociaż raz miała kocięta, ponieważ rzekomo jest to zdrowe. Zapraszamy do zakładki kastracja, gdzie temat jest nieco przybliżony.

Zastanów się, czy Twój kot jest u Ciebie bezpieczny? Jakie zabezpieczenia chronią Twego pupila przed nieszczęściami czyhającymi w domowych zakamarkach? Jakie niebezpieczeństwa czekają na kota poza domem? Czy masz zabezpieczone okna? Jeśli nie, to zapoznaj się z zakładką poświęconą bezpieczeństwie kota w domu i poza nim.

Rasy kotów
MAINE COON

EC Vadim Tarasacoon of LABEO*PL Maine Coon jest największym przedstawicielem kotów domowych. Jego charakterystyczną cechą są rysie pędzelki na końcach uszu, które dodają mu uroku i pozornej dzikości. Swą nazwę zawdzięcza amerykańskiemu stanowi Maine, skąd pochodzi. "Coon" jest częścią słowa "raccoon" oznaczającego szopa pracza. Legenda głosi, iż rasa ta powstała w wyniku głębokiego uczucia, które połączyło dzikiego kota z szopem praczem. Z punktu widzenia genetyki jest to oczywiście niemożliwe.

Maine Coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano na wystawie w Nowym Jorku w 1860r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983 r.

Charakter

Maine Coon to idealne zwierzę domowe. Łagodny, zrównoważony, wesoły. Jest bardzo towarzyski. Koty te bardzo przywiązują się do człowieka, więź ta bywa niezwykle silna. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka "pomagając" we wszystkich pracach domowych. Nawiązywanie kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Zawsze chętny do zabaw i psot. Lubi być w centrum zainteresowania, szczególnie wtedy gdy w domu pojawiają się goście. Jest to dla niego wspaniała okazja do popisywania się i robienia tego co na codzień jest zabronione. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości. Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest silny i bardzo zwinny. Lubi przesiadywać na najwyższych meblach. Jest świetnym łowcą. Znany jest z wydawania charakterystycznych dzwięków przypominających świergolenie.

Wygląd

Maine Coon jest duży (waga do 10 kg) o mocnej budowie, muskularny. Sylwetka wydłużona. Pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat.

Głowa: Średnio szeroka, u kocurów szersza niż u kotek. Klinowata. Broda mocna, tworzy pionową linię z nosem i górną wargą. Nos długi z przełomem.

Oczy: Duże, nieco skośne, o charakterystycznym tzw. "sowim spojrzeniu" dodające mu dziecięcego wdzięku. Zielone lub złotopomarańczowe. U odmiany białej niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe).

Uszy: Duże, zakończone ostro u nasady średnie z rysimi pędzelkami. Wysoko, ale niezbyt blisko siebie osadzone.

Tułów: Długi, masywny, proporcjonalny, z szeroką klatką piersiową.

Kończyny: Średniej długości, mocne. Stopy duże okrągłe, z owłosieniem między palcami.

Ogon: Co najmniej długości tułowia. U nasady szeroki, zwęża się szpiczasto, bogato owłosiony.

Szata: Mocno błyszczące włosy powinny opadać płynnie. Struktura jedwabista. Włos okrywy gruby i gładki, podszerstek miękki, delikatny. Szata krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na tylnych kończynach tworzy tzw. portki. Potężna kryza. Pióro na ogonie.

IC Kararas LABEO

źródło tekstu dzięki uprzejmości Hodowli kotów rasy Maine Coon Faricoon*PL

źródło zdjęć dzięki uprzejmości Hodowli kotów rasy Maine Coon Labeo*PL