Kastracja jest jednym z największych problemów kocio - ludzkiego świata. Wielu ludzi uznaje to za czyn niemoralny, drudzy chcą, aby ich kotka chociaż raz miała kocięta, ponieważ rzekomo jest to zdrowe. Zapraszamy do zakładki kastracja, gdzie temat jest nieco przybliżony.

Zastanów się, czy Twój kot jest u Ciebie bezpieczny? Jakie zabezpieczenia chronią Twego pupila przed nieszczęściami czyhającymi w domowych zakamarkach? Jakie niebezpieczeństwa czekają na kota poza domem? Czy masz zabezpieczone okna? Jeśli nie, to zapoznaj się z zakładką poświęconą bezpieczeństwie kota w domu i poza nim.

Rasy kotów
KOTY KARTUSKIE

Miłośnicy kotów nazywają koty kartuskie arystokratami wśród kotów krótkowłosych. Pierwsze wzmianki o niebieskich kotach z Francji można znaleźć już w XVIwiecznych tekstach, które mówią,że przywieźli je z Afryki zakonnicy francuzcy Kartuzi do klasztoru Chartreuse, stąd wywodzi się ich nazwa. W średniowiecznej Francji nie miały jednak łatwego życia, ponieważ cenione były głównie za swoje piękne futro i ... mięso. Używane były też do tępienia szczurów. W latach dwudziestych rozpoczęto systematyczną hodowlę i po raz pierwszy pokazano na wystawie te koty w 1928r. Po II Wojnie światowej rasa ta była dostępna wyłącznie u kilku hodowców. Do dziś jest to dość rzadka rasa nawet we Francji. Wielkim wielbicielem kotów kartuskich był między innymi Generał de Gaulle. Koty kartuskie muszą wyraźnie odróżniać się od kotów niebieskich rosyjskich i niebieskich brytyjskich. Krzyżówki między rasami nie są wskazane.

Kartuzy są średnio dużymi kotami o mocnej budowie ciała. Głowa jest szeroka, dobrze wykształcona czaszka, uszy średnie umiejscowione wysoko na głowie tak, że kot sprawia wrażenie ożywionego. Oczy duże nie za bardzo okrągłe, zewnętrzna krawędź oka jest lekko podciągnięta do góry. Kolor oczu mają mieć żywy od ciemnego żółtego do miedzianego. Nogi średniej długości w proporcji do ciała silnie umięśnione z dużymi pazurami. Ogon zaokrąglony na końcu w tym samym kolorze co ciało. Podeszwy stóp i nos niebiesko- szare. Futro błyszczące gęste, u podstawy wełniste. Kolor futra to wszystkie odcienie niebieskiego od jasnego niebiesko-szarego do ciemniejszego niebiesko-szarego. Kolor musi być równomiernie rozłożony, bez żadnych pręg i plamek. Tylko koty młode mogą mieć niekiedy prążki, które z wiekiem giną. Wzorzec tej rasy nie dopuszcza nawet ciemniejszej pręgi na grzbiecie.

Koty kartuskie są spokojne i łagodne, skupiają w sobie wiele pozytywnych cech: przywiązują się do właściciela, są delikatne, ciche, dobrze znoszą jazdę samochodem i wspaniale łapią myszy. Miauczą bordzo rzadko lub wcale, a głos ich jest cichy. Koty te są wyrozumiałe w stosunku do dzieci. Akceptują obecność innych zwerząt w swoim otoczeniu. Mimo, iż tak jak wszystkie koty, potrzebują czułości i lubią być blisko ukochanej osoby nie są natarczywe nie starają się zdominować swoim zachowaniem otoczenia i potrafią spokojnie siedzieć kiedy jest to konieczne. Są idealnymi towarzyszami życia dla osób starszych lub mieszkających samotnie, ale również dobrze czują się w rodzinie. Lubią dom ale chętnie też korzystają z wybiegu w ogrodzie. Koty kartuskie lubią się bawić, przyzwyczajają się do swych ulubionych zabaw i mogą je powtarzać codziennie. Szybko uczą się swojego imienia i przychodzą na zawołanie. Koty te robią wrażenie uśmiechniętych i zadowolonych dlatego nazywane są czasami "uśmiechniętymi kotami z Francji". Pełną dojrzałość osiągają w wieku 3 - 4 lat.



źródło tekstu dzięki uprzejmości Hodowli kotów Kartuskich Koci Kosz*Pl

Na zdjęciach Irin Bohemia Indigo*CZ z hodowli kotów brytyjskich i kartuskich Nadmorski Klif*PL
Powrót