JAKI KOT? - czyli podstawowa sprawa przy decyzji o podarowaniu domu nowemu członkowi rodziny

Rasowy, czy dachowiec?

Większość kotów w naszych domach to koty nierasowe, tzw. dachowce. W większości przypadków wiąże się to przede wszystkim z ceną rasowca. Są to też znajdy, albo kociaki "oddawane w dobre ręce", rozmnożone najczęściej przypadkowo. Nie wiemy, jak taki kot będzie wyglądał, jaki będzie miał charakter, ponieważ jego rodzice, nie wspominając o dalszych przodkach są najczęściej nieznani. Kot rasowy wolny jest od tych niepewności. Znamy jego rodziców, przodków, a rasa, której jest przedstawicielem zawsze ma swój rys psychologiczny. Jednak jeśli nie zależy nam na tym wszystkim, co daje nam kot rasowy - wybór należy do nas.

Kotka, czy kocur?

Jeśli zdecydujemy się na kastrację, zarówno kocur, jak i kotka, będą tak samo dobrymi towarzyszami. Jedyną różnicą jest wielkość - kocury są zazwyczaj zdecydowanie większe od kotek (u niektórych ras wygląda to naprawdę imponująco). Jeżeli chodzi o charakter, to należy pamiętać, że każdy kot jest wielką indywidualnością - nie można zdecydowanie stwierdzić, że charakter kota zależy od jego płci. Wybór płci zależy również od tego, jakie koty znalazły się już w naszym domu. Jeśli mamy kocura - dokupić koteczkę i wykastrować oba, ponieważ często niekastrowane kocury próbują "gwałcić" nawet wykastrowane koteczki.

Większość hodowców potwierdza, że kocury wydają się być bardziej "miziaste" od kotek, jednak nie powinniśmy brać tego za regułę, ponieważ wiele kotek potrafi się dopominać pieszczot na równi z kocurkami, moja trzyletnia kotka Clara robi to coraz częściej. Jedne koty od początku obcowania z człowiekiem ciąglę chcą być głaskane, innym przychodzi to dopiero z wiekiem. Bo z kotami, to jak z dziećmi - kiedy są małe, nie mogą dłużej usiedzieć w jednym miejscu, a gdy dorośleją stają się spokojniejsze.

Kociak, czy dorosły kot?

Kocięta są słodkie. Ich zabawy, gonitwy, atakowanie nóg od krzeseł oraz niewinne oczka - wszystko to sprawia, że nie można obok takiego przejść obojętnie. Jednak wymagają one dużo więcej uwagi oraz wychowywania od dorosłych, ukształtowanych kotów. Kociaka trzeba nauczyć, że firanka to niezbyt dobre miejsce do wspinania, na stół sie nie wchodzi, nie wolno łapać Pani za stopy w czasie poobiedniej drzemki, a w nocy się śpi. Niektórzy nie chcą się w to bawić i wtedy można wziąć dorosłego poważnego kota, który nie będzie zniżał się do poziomu takich głupich i kompletnie pozbawionych sensu zabaw jak łapanie własnego ogona. Już wiadomo jaki charakter i temperament ma nasz przyszły pupil. Jednak czy warto pozbawiać się tego psotnego okresu kocięctwa?

Długowłosy, krótkowłosy, czy bezwłosy?

Koty bezwłose mają specyficzną urodę docenianą tylko przez amatorów. Uwielbiają się tulić i ze względu na temperaturę ciała, która podobnie jak u wszystkich kotów jest wyższa niż u człowieka, znakomicie sprawdzają się podczas snu jako żywe grzałki. Taki kot w dotyku przypomina mały, mruczący termofor. Rzecz jasna taki kot nie linieje i pchła się go nie ima. To idealny wybór dla alergika. Rasy te wyhodowane sztucznie przez człowieka wymagają opieki przez całe życie - można trzymać je wyłącznie w mieszkaniu.

Koty długowłose różnią się między sobą. Persy mają miękki, puszysty włos, który plącze się przy byle drzemce. wymagają codziennej pielęgnacji. Rasy długowłose takie jak Maine Coon mają włos twardszy, nie wymaga tak częstego czesania. Jeśli rozważasz kupno kota rasowego wypytaj hodowcę dokładnie o pielęgnację. Jeśli chcesz sobie sprawić długowłosego mieszańca, przygotuj się na codzienne czesanie. Jeżeli nie okaże się to konieczne, będziesz miał miłą niespodziankę.

Koty krótkowłose są z pewnością najmniej kłopotliwe. Dokładne wyczesanie raz w tygodniu w zupełności wystarcza, z wyjątkiem okresu linienia, kiedy powinno się robić to częściej. Dotyczy to również kotów, w których żołądku zlizywana podczas mycia sierść zbija się w kulki nie dające się zwymiotować. Przeważnie jednak utrzymanie takich kotów w zdrowiu nie wymaga intensywnej pielęgnacji sierści.

Umaszczenie

Szczerze powiedziawszy, to nie odgrywa żadnej roli. Jedno po prostu wydaje nam się ładniejsze, inne mniej. Ja kiedyś bardzo nie lubiłam szylkretów. Koty o tym umaszczeniu zawsze wydawały mi się takie... brudne. Borgia jest koloru szylkret niebieski i jestem teraz zakochana w tym kolorze. A przecież mówiłam: "Nie, nie, broń Boże, nie chcę szylkretki"...

Chociaż są pewne cechy związane właśnie z umaszczeniem kota. Koty białe z niebieskimi oczami mogą być głuche. Colourpoint'y mogą być bardziej gadatliwe i temperamentne. Jeśli chcemy kotkę/kocura do hodowli, także powinniśmy zwrócić uwagę na kolor sierści, ponieważ z różnych kolorów można uzyskać różnie umaszczone kocięta po odpowiednim dobraniu partnera.

Strona główna     DO GÓRY